مردم ز بند ظلم و غم آزاد مىشدند * گردن‌كشان جامعه بودند رام ما روزى كه غرب بىخبر از علم و فضل بود * بود تكيه گاه صنعت و دانش مقام ما در نزد اهل صنعت و علم و كمال و فضل * همواره بود عزت ما احتشام ما دادند مسلمين به جهان امتحان خويش * اى مدعى ببند لب از اتهام ما دانى چرا كه بنده بيگانگان شديم * رفت آن جلال و شوكت و آن احتشام ما آيينه وفاق گرفت از نفاق زنگ * با سنگ ظلم و جور شكست جام ما سست عنصرى و تنبلى و عيش و نوش بود * كردند كم ز عزت ما تلخ كام ما گر توبه كرده باز به قرآن عمل كنيم * عزت بگيرد از كف ذلت زمام ما آن‌گه خوش است منتظر منتظر شويم * گردد به دور حق عمل ما كلام ما